شش هفته از نقل مکان سوفیا به شهر جدیدش می گذرد، اما او هنوز هیچ دوست جدیدی پیدا نکرده یا دوست پسری پیدا نکرده است، احتمالاً به این دلیل که در خانه کار می کند. امروز، که از احساس تنهایی خسته شده است، به آرامی لباس هایش را در می آورد و روی خودش می نوشد، سینه های پهنش را می فشرد، لوسیون را به شکل فلاپی اش می مالید، دیلدوش را در قاپ آبدارش می کوبد، و تصور می کند که اگر فقط چند مرد خوش تیپ این کار را داشته باشند، چه می شود. برای او انجام دهید شاید این مرد داغ کریستوف از پایین سالن! در حالی که از پشت خودش را انجام می دهد، از سر وجد فریاد می زند. ناگهان صدای کوبیدن در را شنیدیم و وقتی در را باز کردم، همسایه همسایه‌اش، یانیک، که قبلاً هرگز او را ندیده بود، از صدایی شاکی بود. وقتی می‌بینید که او در واقع پسر کوچکی است، خیس‌تر می‌شود، بدون شک مهارتش سگسی کوردی در تطابق با ظاهرش. درست سر وقت! سوفیا نمی تواند شانس خود را باور کند. وسوسه شده توسط یانیک با وعده های قهوه، او به زودی نوشیدنی ها را فراموش می کند زمانی که سوفیا تصمیم می گیرد آن را بمکد.